Latem 2025 roku na Jasną Górę przyszło ponad 108 tysięcy pielgrzymów. Od maja do września. Pieszo, na rowerach, rolkach, biegiem, a nawet konno. Było ich więcej niż rok temu.
Najbardziej cieszył widok młodych i rodzin z dziećmi. Sporo osób szło pierwszy raz. Nie brakowało też seniorów, którzy w końcu spełnili swoje marzenie. Każdy niósł swoją historię. Swoją wiarę. Swój trud.
Hasło „Pielgrzymi Nadziei” nie było pustym sloganem. Modlitwa za Kościół, papieża, Polskę i pokój na świecie była codziennością. Ludzie modlili się też za Ukrainę, Ziemię Świętą i o nowe powołania. Prosto, bez patosu.
Młodzi dawali z siebie wszystko. Śpiew, porządek, liturgia, sprzęt. Bez nich ta droga by nie ruszyła. Fajne było to, że szli też biskupi. Normalnie, pieszo, razem z ludźmi. Bez dystansu.
Pojawiły się nowe grupy. Ciszy, biblijne, rodzinne. Była nawet grupa lednicka, która chciała przeżyć Lednicę przez cały tydzień. Tematy rozmów? Świętość, patriotyzm, media, codzienne życie.
Jasna Góra to także miejsce, gdzie cały czas króluje różnorodność. Kaszubskie flagi, kolorowa młodzież, warsztaty w drodze. A jednocześnie jedność.
Na trasie byli też ludzie z niepełnosprawnościami i w kryzysie bezdomności. Niektórzy na wózkach. Ktoś im pomagał. Ktoś pchał. Ktoś był obok. To było prawdziwe.
Dla tych, którzy nie mogli iść, była opcja „ile możesz” albo pielgrzymowanie duchowe. Każdy znalazł swoje miejsce.
Tegoroczne lato było wyjątkowe, pielgrzymi po raz kolejny pokazali, że Częstochowa i Jasna Góra są dla nich miejscem magicznym. Dla wielu to najważniejszy cel w życiu.
Fot. Marek Tęcza Fotografia
