Dwieście lat temu Częstochowa wyglądała zupełnie inaczej niż dziś. Stara i Nowa Częstochowa były jeszcze dwoma oddzielnymi organizmami, a o tym, jak będzie wyglądało miasto za kilkadziesiąt czy kilkaset lat, decydowały między innymi prace prowadzone przez inżyniera Jana Bernharda. To właśnie jemu zawdzięczamy jeden z najważniejszych elementów miejskiego układu – Aleje, które połączyły obie części miasta.
O tej historii przypomniano podczas uroczystej sesji Rady Miasta, która odbyła się 27 sierpnia z okazji 200-lecia połączenia Częstochowy. Najważniejsza decyzja tego dnia dotyczyła jednak miejsca, które mijamy dzisiaj niemal bez zastanowienia. Wiadukt kolejowy w ciągu Alei Najświętszej Maryi Panny otrzymał imię Jana Bernharda.
Bernhard pojawił się w Częstochowie na początku XIX wieku, kiedy miasto wciąż podnosiło się po zniszczeniach wojennych. Jako inżynier wojewódzki zajmował się między innymi porządkowaniem miast i wytyczaniem dróg. W 1818 roku rozpoczął prace nad nową arterią, która miała połączyć Starą i Nową Częstochowę.
Nie była to mała korekta istniejących ulic. Powstawał zupełnie nowy układ, który miał zmienić sposób funkcjonowania miasta. Kolejne pomiary Bernhard wykonywał jeszcze w następnych latach, a cały proces połączenia obu części Częstochowy zakończył się w 1826 roku.
Dzisiaj trudno wyobrazić sobie miasto bez Alei. To właśnie tędy codziennie przechodzą mieszkańcy, jadą samochody i autobusy, a w centrum odbywają się koncerty, wydarzenia i miejskie imprezy. Aleje stały się naturalnym centrum Częstochowy, choć ich początki sięgają czasów, gdy miasto wyglądało zupełnie inaczej.
Dlatego podczas jubileuszowej sesji postanowiono przypomnieć człowieka, który miał w tym wszystkim swój bardzo konkretny udział. Radni zdecydowali, że jego imię otrzyma wiadukt kolejowy w Alejach.
Jest tu jednak pewien historyczny haczyk. Bernhard oczywiście nie projektował tego wiaduktu. Powstał on dopiero wiele lat później, kiedy do Częstochowy dotarła Kolej Warszawsko-Wiedeńska. Kolej również mocno wpłynęła na rozwój miasta, dlatego uznano, że właśnie ten obiekt będzie dobrym miejscem, żeby upamiętnić inżyniera.
I choć sam wiadukt powstał długo po śmierci Bernharda, jego patron nie jest przypadkowy. To symboliczne połączenie dwóch różnych etapów historii miasta – najpierw stworzenia układu Częstochowy, a później kolejnego impulsu, który pozwolił jej rosnąć i zmieniać się w nowoczesne miasto.
Fot. Grzegorz Skowronek/UM Częstochowy
